როგორ ვუშველოთ საზოგადოებას?

Civil Societyსაზოგადოება თავისი სტრუქტურით რომ რთული ფენომენია ამის თქმით, ალბათ, ახალს არაფერს ვიტყვი. საინტერესოა ნებისმიერი სოციალური სტატუსისა თუ სოციალური როლის მქონე ადამიანების ცხოვრების წესი, გარემოს აღქმა და მსოფლმხედველობა. ცხოვრების სხვადასხვა ეტაპზე როგორ მიდის კონკრეტული გადაწყვეტილების მიღებამდე? რა განაპირობებს ადამიანის მოთხოვნების ტიპებს?

ჰომოსაპიენსმა პროგრესის გზაზე სიარული, ალბათ, მას შემდეგ დაიწყო, რაც გაუჩნდა კითხვები “რატომ?” და “როგორ?” და დაიწყო პასუხების ძიება.

როგორ გგონია, რამდენადა მჭიდროდაა ერთმანეთთან კავშირში ბედნიერების და კონფორმიზმის ცნებები? იმ შემთხვევაში, თუ კი ჩათვლი რომ ხარ ბედნიერი, გულისხმობს თუ არა ეს ავტომატურად იმას, რომ შენ უკვე დაყარე ფარ-ხმალი და კმაყოფილი ხარ მიღწეულით? (ზოგიერთისთვის მიღწევად შეიძლება რომელიმე მსხვილი კომპანიის სათავეში ჩადგომა ჩაითვალოს, ზოგისთვის კი საოცნებო მოგზაურობის განხორციელება ბრაზილიის ველურ ბუნებაში. ამას არ აქვს მნიშვნელობა)  ანუ წყვეტ “ბრძოლას”. ასეა?

მეცნიერული გამოკვლევების თანახმად გენეტიკური კოდის მეშვეობით ადამიანს გადაეცემა ცოდნა და გამოცდილება. ანუ, ყოველი ახალი თაობა აპრიორი უფრო ჭკვიანი და გამოცდილია წინაზე. საინტერესოა, როგორ აღიქმებოდა ანტიკური ფილოსოფოსების და იმდროინდელი სხვადასხვა მეცნიერების ნააზროვნები და ნაფიქრალი მაგალითად 1000 წლის წინ? შეიცვალა თუ არა აღქმა და როგორია ის დღეს? შეიცვლება თუ არა ის მომავალში და როგორი აღქმა იქნება 1000 წლის შემდეგ? რეალური გარემო – ის საზოგადოება რომელშიც ცხოვრობ, რომლის გარემოცვაშიც მოღვაწეობ და ფიქრობ კონკრეტულ დროსა და სივრცეში,საზოგადოება რომელიც ხასიათდება თავისი განვითარების დონით, ახალი და აწ უკვე დავიწყებული წესრიგებით – ახდენს თუ არა გავლენას დიდი ხნის წინ ნააზროვნების გააზრების საქმეში?

შეუძლია თუ არა ადამიანის გონებას ცნობიერად იარსებოს და იფუნქციონეროს ორ სხვადასხვა განზომილებაში ერთსა და იმავე დროს?

განათლების გარდა, საქართველოს დღევანდელი სოციალურ-პოლიტიკური, კულტურული და ეკონომიკური მდგომარეობის სწრაფი განვითარების შემაფერხებელი ფაქტორი, რამდენად შესაძლებელია იყოს ქართველი ადამიანის ზედმეტად ამაყი და ამავდროულად მორჩილი ბუნების შედეგი? სიამაყე – იმ თვალსაზრისით, რომ ვცდილობთ თავის წარმოჩენას იმაზე მეტად, ვიდრე რეალურად წარმოვადგენთ. ვთაკილობთ გარკვეულ პროფესიებს და ხშირად არაფრის კეთებას ვამჯობინებთ. არასოდეს გვინდა საკუთარი შეცდომის აღიარება. პირიქით “ვაპრავებთ” ნამოქმედარს. ვკარგავთ სინაღდეს და ვეფლობით სიყალბეში. რაც აღვივებს უნდობლობას და დიდი ალბათობით შლის კეთილმეგობრულ განწყობებს. ასეთ შემთხვევებში კი რომელ სოლიდარულ განცდებზე და სამოქალაქო საზოგადოებაზე შეიძლება საუბარი?! მორჩილ ბუნებას რაც შეეხება: აქ უსამართლობის წინაშე უმოქმედობა იგულისხმე. რაც დიდწილად სწორედ სოლიდარულობის განცდის არარსებობითაა ნაკვები. მაღაზიაში, ტრანსპორტში, სახლში ტელევიზორთან, თუ უნივერსიტეტში ლექციაზე – ყველგან მომხმარებლად გადაქცეული ცალკეული ადამიანი ვერაფერს სასიკეთოდ ვერ შეცვლის თუ კი ერთობლიობის განცდა არ იქნება. იქამდე, ვიდრე  ავტობუსის მძღოლი, მაღაზიის გამყიდველი, დიასახლისი და სტუდენტ-პროფესორები ერთმანეთის გვერდში დგომის აუცილებლობაში არ დარწმუნდებიან მანამდე განვითარებულ სახელმწიფოზე ფიქრი ფიქრადვე დარჩება.

ცალკე თავის ტკივილია ქართული მედია და პოლიტიკა. მასმედიის საშუალებები მიმდინარე პოლიტიკური პროცესების მიწოდების მუდმივი უშრეტი წყაროა.TV vs Book დიდი დოზით, მძაფრი შეგრძნებებით და პაუზის გარეშე. დღიდან დღემდე. პოლიტიკამ ჩაანაცვლა სპორტიც, კინოც, მუსიკაც, შემეცნებაც, გართობაც და დასვენებაც! საუბრისას ხშირად მომისმენია არგუმენტი: “რაზეც საზოგადოების მხრიდან არსებობს მაღალი მოთხოვნა შესაბამისად მიეწოდებათ ადეკვატურადაც”. კი მაგრამ! ალტერნატივა არსებობს? ქართველ მსმენელ-მაყურებელს აქვს იმის არჩევანი, რომ გადართოს სხვა ქართულ არხზე და მოუსმინოს გადაცემას, მაგალითად, იმაზე თუ როგორ იქმნებოდა კინო; როგორი მუსიკას უსმენდნენ ამერიკაში მე-20 საუკუნის 40-იან წლებში; როგორ უნდა ვიკვებოთ ჯანსაღად; როგორი ეგზოტიკურია ინდოეთი; როგორი ცხოვრების წესი აქვთ კუნძულ ისლანდიაზე და ასე შემდეგ… მსგავსი უბრალოდ არ არსებობს.
ამას გარდა ძალიან მომაბეზრებელი გახდა უკვე პოლიტიკოსების მხრიდან ერთმანეთში ტაკიმასხარაობა და ცირკაჩობები. მაგრამ ვაი, რომ სტიმულირება კაკრას რო ადამიანებისგან ხორციელდება, თავიანთი არაადეკვატური გამოხმაურებებით. ადამიანებამდე ეს მასხარაობა კი ისევ და ისევ ‘ძვირფასი’ მედის საშუალებით მიდის. აქცენტი კეთდება აბსოლუტურად არასწორად. ორად გაყოფილი საზოგადოება გაფაციცებითაა ჩამსხდარი სავარძლებში და სპორტული ჟინით ელოდება თავიანთი ფავორიტი პოლიტიკოსის მხრიდან მოპაექრის შეგინებას. ლანძღვა-გინება რომ განვითარების გზაზე გვაყენებდეს დღეს ასეთ არასახარბიელო მდგომარეობაში ნაღდად არ ვიქნებოდით. მაგრამ, ამის მიხვედრასაც გონების დიდი დაძაბვა ჭირდება, ალბათ.

როგორ ვუშველოთ საზოგადოებას?
-მივიღოთ განათლება, ინფორმაცია. გავაანალიზოთ და გადავცეთ.

Advertisements

2013 წლის ზაფხულის ხმაურიანი ტრანსფერები

ედისონ კავანი

ედისონ კავანი

2012/2013 წლის სეზონის ზამთრის სატრანსფერო ფანჯარამ ხმაურიანი სიახლეების გარეშე ჩაიარა, რაც ვფიქრობ ბევრისთვის მოულოდნელი ნამდვილად არ ყოფილა. საფეხბურთო წელი ნელ-ნელა დასასრულს უახლოვდება. ევროპის წამყვან  ჩემპიონატებში პრაქტიკულად გადაწყვეტილია გამარჯვეულის ბედი, ვინაობა.  ევროპის ჩემპიონთა ლიგაც გადამწყვეტ ფაზაში შედის და დაპირისპირებებიც სულ უფრო საინტერესო და დრამატული ხდება. რისი ცოცხალი დადასტურებაა მანჩესტერ იუნაიტედისა და მადრიდის რეალის ორმატჩიანი დუელი. გარჩევას ნაღდად არ დავიწყებ, შორს წაგვიყვანს.

დავუბრუნდები მთავარ სათქმელს – მოსალოდნელ ტრანსფერებს. სეზონის დასრულებისას კარგად გამოჩნდება ხოლმე რომელ გუნდს რომელ რგოლში (მეკარე, დაცვა, ნახევარდაცვა, თავდასხმა) ესაჭიროება ცვლილება. ზოგჯერ ფეხბურთელია ტრავმირებული, ზოგიც საერთოდ ასრულებს კარიერას. შესაბამისად გუნდებიც ცდილობენ დანაკლისი აინაზღაურონ და გამოთავისუფლებული პოზიცია ღირსეული, ადეკვატური ფეხბურთელით შეავსონ. უცხოურ პრესაში საკმაოდ აქტიურად წერენ მოსალოდნელ ცვლილებებზე. პირველ ასეთი ტრანსფერი შეეხება ლონდონური კლუბის ტოტენჰემის ფეხბურთელს გარეთ ბეილს. უელსელი ნამდვილად შთამბეჭდავ სეზონს ატარებს და პრაქტიკულად ყველა შეხვედრაში იტანს გოლს ან აკეთებს შედეგიან გადაცემას.  არაერთი გადამწყვეტი გოლი აქვს შეგდებული. არსებობს  ინფორმაცია, რომ 23 წლის გარემარბის შესაძენად მადროდის რეალს 50 მილიონი ევრო აქვს გადადებული. რომან აბრამოვიჩსაც სურს მისი საკუთარ გუნდში ხილვა. დაინტერესებულები არიან ასევე მიუნხენის ბაიერნი და კატალონიური ბარსელონაც.

სებასტიან როდე

სებასტიან როდე

გავრცელდა აზრი, რომ მოურინიოს გარეთ ბეილი პორტუგალიელი კრისტიანუ რონალდუს შემცვლელად ჭირდება. რონალდუ 2009 წელს გადავიდა მანჩესტერ იუნაიტედიდან სამეფო კლუბში. The Daily Star-ის ცნობით ფერგიუსონს მისი უკან დაბრუნება სურს და მზადაა 55 მილიონიც გადაიხადოს.

http://www.givemefootball.com-ის ცნობით, მომავალი წლიდან ბრაზილიელმა ფენომენმა ნეიმარმა შესაძლოა ევროპაში ითამაშოს. მისი შეძენით ჩელსი და მანჩესტერ სიტია დაინტერესებული. თვითონ ფეხბურთელისთვის კი ყველაზე სასურველი გუნდი კატალონიური ბარსელონაა.

მომავალი სეზონიდან მიუნხენის ბაიერნს პეპ გუარდიოლა გაწვრთნის. უკვე ცნობილია, რომ მისი №1 სამიზნე – დორტმუნდის ბორუსიას ერთ-ერთი წამყვანი ფეხბურთელი რობერტ ლევანდოვსკია.  როგორც http://www.rantsports.com წერს 24 წლის  პოლონელ თავდამსხმელს კონტრაქტი 2014 წელს ეწურება. გახანგრძლივებას არ აპირებს და ოცნებობს ინგლისში თამაშზე. 2010 წლიდან თამაშობს დორტმუნდის ბორუსიაში და 82 შეხვედრაში 44 გოლი აქვს გატანილი, რაც საკმაოდ კარგი მაჩვენებელია. თავად ლევანდოვსკიზე კი საკმაოდ დიდი მოთხოვნაა – მანჩესტერ იუნაიტედი, ჩელსი, მანჩესტერ სიტი, არსენალი, პე-სე-ჟე.

http://www.givemefootball.com ავრცელებს ინფორმაციას,

ესიენ კაპუ

ესიენ კაპუ

თითქოსდა განიხილება შემდეგი გარიგება: მადრიდის ატლეტიკოს კოლუმბიელი თავდამსხმელი რადამელ ფალკაო შესაძლებელია გადავიდეს ჩელსიში. სანაცვლოდ კი ტორესი დაბრუნდება თავის ყოფილ გუნდში.

ცნობილი ბრიტანული ინტერნეტ გამოცემა http://www.goal.com-ის თანახმად, მანჩესტერ სიტი ცდილობს თავის რიგებში გადაიბიროს ურუგვაელი თავდამსხმელი ედისონ კავანი. იტალიური ნაპოლი ფეხბურთელს 60 მილიონ ევროდ აფასებს.

რამდენიმე საფეხბურთო გამოცემა წერდა უეინ რუნის შესაძლო წასვლის შესახებ, მაგრამ დღეს http://www.eurosport.com-მა გაავრცელა სტატია. სტატია დასათაურებულია ფერგიუსონის სიტყვებით: “რუნი შემდეგ წელიწადს აქ იქნება”.

http://www.mirror.co.uk-ის თანახმად მანჩესტერ სიტი სამირ ნასრის შემცვლელად ალკმაარის ფეხბურთელის ადამ მეჰერის გადაბირებას ცდილობს. 19 წლის გამთამაშებელმა  უკვე მიიქცია ჩელსის და არსენალის ყურადღებაც.

რაც შეეხება ლონდონის არსენალს, არსენ ვენგერს და მოსალოდნელ ტრანსფერებს. პე-სე-ჟე-ს სურს მწვრთნელად არსენ ვენგერი. მაგრამ, თვითონ ვენგერის თვალში კი ბევრი ფეხბურთელია მოხვედრილი. სავარაუდო გადმომსვლელების სია ასე გამოიყურება:

1. Jovetic (£25m)
2. Gotze (£25m)
3. Étienne Capoue (£12m)
4. Sebastien Corchia ( Right back as replacement of SAGNA)
5. David Villa (£14m)
6. Victor Valdes (£10m)
7. Victor Wanyama (£12m)
8. Pepe Reina (£10m)
9. Stephan El-Shaarawy (£25m)
10. Nicolas N’Koulou (Centre back, £10m)
11. Sebastian Rode (Central midfielder, £7m )
12. Christian Benteke (£11m)

როგორც არსენალის გულშემატკივარი, ვერ ვხედავ საჭიროებას პეპ რეინას ან ვიქტორ ვალდესის ყიდვის. სებასტიან როდე ძალიან კარგი ფეხბურთელია და ნამდვილად სასარგებლო იქნება. მიკელ არტეტა არაა ცუდი საყრდენი, მაგრამ ვთვლი, რომ ჩაიარა მისმა საუკეთესო წლებმა და თუ კი გუნდი მომავალზე, წარმატებულ მომავალზეა ორიენტირებული მაშინ სიახლეა საჭირო. ესიენ კაპუ კარგი არჩევანი იქნებოდა. Mario_Gotze
სებასტიან ბენკეტეზე, გიოტცეზე, ელ შაარავიზე და იოვეტიჩზე არაფერს ვამბობ, გამომდინარე იქიდან, რომ ძალიან ნაკლებად ვვარაუდობ კლუბში მათ მოსვლას. ისე, ბრიტანულ პრესაში იწერება იმის შესახებ, რომ ლონდონის არსენალს არაბები ყიდულობენ მილიარდ ნახევარ ფუნტად. თუ კი მართლა ასეც მოხდა, იდეაში ფეხბურთელებშიც მეტი ფული  უნდა დაიხარჯოს. არაფერია გამორიცხული და საინტერესოა როგორ ჩაივლის საზაფხულო სატრანსფერო პერიოდი.

პ.ს. არადა როგორ არ მიყვარს ამ არაბების ჩარევა ფეხბურთში.